Αναζήτηση

ΒΙΟΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ & ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ - Ε&Α


Τι είναι Βιοσυντονιστική Θεραπεία;

Ο Βιοσυντονισμός είναι μια προσέγγιση εξέτασης και θεραπείας που διενεργείται στην αναλυτική κλίμακα της βιοφυσικής του σώματος παρά της βιοχημείας, όπως συμβαίνει με την κλασική ιατρική και φαρμακολογία. Η βιοφυσική κλίμακα του σώματος αναλύεται στο επίπεδο των υποατομικών σωματιδίων ενώ η βιοχημική στο επίπεδο των ευρύτερων μοριακών ενώσεων. Το επίπεδο της βιοφυσικής είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό της βιοχημείας. Ενώ στο τελευταίο όλα διενεργούνται μέσα από τον μεταβολισμό στατικών βιοχημικών ενώσεων, στο πρώτο η λογική βασίζεται στις ταλαντώσεις αέναων κυματομορφών. Τα πάντα είναι κυματομορφές. Η ύλη είναι ενέργεια και η ενέργεια είναι συχνότητα ταλαντώσεων. Η βιοσυντονιστική θεραπεία επεμβαίνει, λοιπόν, στις ταλαντώσεις αυτές επιδιορθώνοντας τις δυσαρμονικές συγχορδίες και προωθώντας τις αρμονικές ενώ η διάγνωση γίνεται με όρους μοτίβων – ο κάθε μικρο-οργανισμός, ιός, βακτήριο, όργανο, ακόμη και τα συναισθήματα έχουν μια υπογραφή ενεργειακής συχνότητας. Έτσι είτε μιλάμε για διάγνωση είτε για θεραπεία, ο βιοσυντονισμός αντιλαμβάνεται το σώμα ως κωδικό ταλαντώσεων και μόνον – όλα τα υπόλοιπα είναι ζήτημα ερμηνείας.

Εδώ και πόσα χρόνια έχει ανακαλυφθεί και σε ποιες αρχές βασίζεται;

Αυτή η θέαση της πραγματικότητας ξεκίνησε ουσιαστικά με την ανάδυση της Κβαντικής Φυσικής, κάτι περισσότερο από έναν αιώνα πριν τώρα. Η Κβαντική Φυσική είναι η φυσική των υποατομικών σωματιδίων, τα οποία, σε αντίθεση με τις υλικές μπίλιες της Κλασικής Φυσικής του Νεύτωνα και του Δημόκριτου, είναι σύννεφα πιθανοτήτων, ταλαντώσεις δυνητικών θέσεων του υφιστάμενου, φαντάσματα-σωματίδια που δεν έχουν καμία απολύτως υλική ουσία παρά μια ενεργειακή ταλάντωση του κενού. Στο σύνολό τους αυτές οι ταλαντώσεις δημιουργούν μοτίβα ιδιοσυχνοτήτων. Έτσι το μήλο έχει την δική του ιδιοσυχνότητα, η γάτα άλλη, το ηλεκτρικό ρεύμα άλλη. Πλέον διαθέτουμε ολόκληρη των εγκυκλοπαίδεια συχνοτήτων της ύλης και έχουμε αναπτύξει και ενεργειακές στρατηγικές αποκατάστασης των ανωμαλιών – διότι η ασθένεια δεν είναι παρά μια διαταραχή του ενεργειακού μοτίβου συχνότητας. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει ο βιοσυντονισμός. Το σώμα είναι ένα πολυσύνθετο αμάλγαμα ιδιοσυχνοτήτων, το οποίο ο βιοσυντονισμός αποπειράται να κουρδίσει στην εντέλειά του για να επέλθει η ακέραιη ψυχοσωματική υγεία. Αυτή είναι μια μακρά πορεία με γρήγορα εμφανή την πρόοδο, όμως.

Με ποιον τρόπο μπορεί να συνδυαστεί με την ψυχοθεραπεία;

Παρότι η ψυχολογία είναι μια ανεξάρτητη προσέγγιση από τις φυσικές επιστήμες, η αλήθεια είναι ότι μελετάει τη συμπεριφορά ενός εκπληκτικού οργάνου, του εγκέφαλου. Ο εγκέφαλος, ας μην ξεχνάμε, παραμένει πάντα μια βιολογική μάζα. Αυτή η βιολογική μάζα, μαζί με το εκτεινόμενο νευρικό σύστημα, εκτός από τις βιοχημικές αρχές λειτουργίες έχει και τις βιοφυσικές αρχές, σε ένα βαθύτερο αναλυτικό επίπεδο. Για έναν ψυχοθεραπευτή είναι σημαντικό να γνωρίζει και τα δύο αυτά αναλυτικά επίπεδα. Μέχρι σήμερα θεωρείται πρέπων να γνωρίζει την βιοχημική κλίμακα του εγκεφάλου ώστε να εξηγεί τις συμπεριφορές με όρους νευροχημικούς, ορμονικούς, ανατομικούς, κλπ. Σήμερα όμως αναπτύσσεται ραγδαία και η ανάγνωση της ψυχής με ακόμη βαθύτερους όρους, με αυτούς της Κβαντικής Φυσικής και της ενεργειακής διάγνωσης των φαινομένων κι αυτό κάνει πολύ ενδιαφέρουσα πρακτική την ψυχοθεραπεία! Αρχίζουμε και βλέπουμε την ανθρώπινη συμπεριφορά ως παράγωγο των ενεργειακών συχνοτήτων. Τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι εμμονές, οι φοβίες, η πίστη – όλα αυτά είναι επίσης συγκεκριμένες ιδιοσυχνότητες τις οποίες μπορούμε με την κατάλληλη τεχνολογία να διαγνώσουμε αλλά και να εξομαλύνουμε. Αυτό ακριβώς κάνει η υπερσύγχρονη τεχνολογία των βιοπληροφοριακών αναλύσεων και του βιοσυντονισμού.

Όταν λοιπόν ο ψυχοθεραπευτικός διάλογος ξεκινάει με αφετηρία μια τέτοια εξέταση και ακολούθως συμβαδίζει με μια τέτοια χορήγηση θεραπείας, τα αποτελέσματα μπορεί να είναι θεαματικά. Όλα τα ψυχολογικά προβλήματα είναι δυσαρμονικές ταλαντώσεις του εγκεφάλου, των νευροδιαβιβαστών, του νευρικού συστήματος, των ορμονικών εκκρίσεων, του τοξικού φορτίου, των περιβαλλοντικών μολύνσεων που έχουν σαν αποτέλεσμα μια κακή διαχείριση του τρόπου νοηματικής πλοήγησης στο υφάδι της μνημονικής διάνοιας. Το να προσπαθήσεις να επαναφέρεις την τάξη αποκλειστικά με ψυχοθεραπευτικό διάλογο είναι μια ήσσονος σημασίας προσέγγιση συγκριτικά με την ομοιοπαθητική εφαρμογή του βιοσυντονισμού, η οποία επεμβαίνει δραστικά ακριβώς στο ψηφιακό επίπεδο της ψυχής με ψηφιακούς όρους – δηλαδή διορθώνει το αναλυτικό μάτριξ της ψυχής, ψηφίδα-την-ψηφίδα. Τότε είναι που ο ψυχοθεραπευτικός διάλογος γίνεται πραγματικά αποδοτικός!

Πείτε μας ένα παράδειγμα αποκατάστασης της ισορροπίας και της στρατηγικής που χρησιμοποιείτε;

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ψυχολογικής εξισορρόπησης που δείχνει τον ολιστικό χαρακτήρα της εν λόγω στρατηγικής είναι η προσέγγιση αποκατάστασης δια του νευρογαστρεντερικού άξονα. Στα πλαίσια της δικής μου πρακτικής, τον αποκαλώ «ψυχογαστρεντερικό άξονα» διότι ως ψυχοθεραπευτής με ενδιαφέρει το βιωματικό αποτέλεσμα του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος. Νέες έρευνες, λοιπόν, δείχνουν ότι κατά ένα βασικό τρόπο ο εγκέφαλος αντανακλάει την κατάσταση που επικρατεί στην εντερική χλωρίδα. Εάν, για παράδειγμα, υπερισχύουν βλαβερά βακτήρια έναντι των επωφελών τότε είναι βέβαιο ότι η νευροχημική ισορροπία θα είναι διαταραγμένη στον εγκέφαλο. Αυτό ισχύει επειδή πολλές από τις βιταμίνες και τους νευροδιαβιβαστές τους παράγει η επωφελής χλωρίδα του εντέρου. Γι’ αυτό ακριβώς η λήψη προβιοτικών βοηθάει στην βελτίωση της ψυχολογίας… Με την μη-παρεμβατική τεχνολογία ανάγνωσης βιολογικών υπογραφών μπορώ και βλέπω το κλίμα που επικρατεί στο γαστρεντερικό σύστημα κι από εκεί συνάγω το συμπέρασμα για το τι ακριβώς επικρατεί και στη διανοητική και ψυχοσυναισθηματική σφαίρα. Συνήθως, η εικόνα αποτελεί αμοιβαίο κάτοπτρο. Όπως πάνω, έτσι και κάτω. Έτσι, προτού ξεκινήσω την διαλεκτική επίλυση των ψυχολογικών συμπλεγμάτων μέσα από την επικοινωνία, φροντίζω πρώτα να βελτιωθεί το γαστρεντερικό οικοσύστημα ώστε να βασιστεί σε στέρεες βάσεις η προσδοκία της ψυχολογικής ανάνηψης. Αυτό είναι απλώς ένα παράδειγμα ολιστικής στρατηγικής που χρησιμοποιώ.

Χρησιμοποιείται σε ασθενείς ή και προληπτικά σε υγιείς ανθρώπους;

Εδώ θα πρέπει να πω ότι η λογική της Δυτικής Ιατρικής είναι αρκετά περιοριστική θέτοντας το φάσμα της υγείας στο δίπολο «νόσος-θεραπεία», όπως φαίνεται κι από την ερώτησή σας. Φυσικά, ο βιοσυντονισμός και η ομοιοπαθητική βοηθάει στην ανάρρωση των ασθενών και μάλιστα σε καταστάσεις που η Δυτική Ιατρική δεν έχει βρει ακόμη τρόπο ανταπόκρισης, όπως είναι για παράδειγμα κάποιες οξείες αλλεργίες ή τα αυτοάνοσα. Όμως, θα έλεγα ότι το πιο ενδιαφέρον έργο μιας τέτοιας προσέγγισης είναι το τι ακριβώς κάνει στους υγιείς. Εκτός από προληπτική ιατρική είναι και μια πορεία ενίσχυσης του ψυχο-οργανισμού προς έναν ορίζοντα άγνωστο για την κοινή γνώση και βίωμα – είναι ο ορίζοντας της ευδαιμονίας. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει όριο το πόσο καλά μπορεί να νιώσει κανείς. Η συνεχής καλλιέργεια της ευεξίας μέσα από την καλή διατροφή, την άσκηση, την χρήση ιδιοσυγκρασιακών ομοιοπαθητικών, τον διαλογισμό και τον βιοσυντονισμό, δημιουργούν το απαραίτητο υπόβαθρο για να ευδοκιμήσει η συνειδητή πορεία ενός ολοκληρωμένου ανθρώπου – κι αυτό, ειλικρινά, είναι ένα κρεσέντο προς το άπειρο…

Πείτε μας για τον σύνδεσμο μεταξύ ψυχικής και σωματικής υγείας – περί της έννοιας των ψυχοσωματικών εκδηλώσεων…

Στην ουσία δεν υπάρχει δίπολο σώμα-νους. Ο άνθρωπος είναι ένας αρραγής ψυχο-οργανισμός – που σημαίνει ότι το πνεύμα δεν είναι απλώς αλληλένδετο με την ύλη αλλά είναι ένα και το αυτό. Τώρα, κάποιοι σκληροπυρηνικοί επιστήμονες παρερμηνεύουν αυτή την μοναδιαία φύση προς την δική τους θέση, υποβιβάζοντας τη νοητική πτυχή ως ανυπόστατη παραίσθηση της ύλης. Όμως αυτό δεν είναι δικαίωση της πραγματικής ενότητας του ψυχοσωματικού αλλά πλήρης εξουδετέρωση του ψυχικού κάτω από τα σκέλια της ύλης. Στην πραγματικότητα ισχύουν και οι δύο πτυχές εξίσου και καμία από τις δυο δεν αναιρεί την ύπαρξη της άλλης. Η ύλη είναι ενέργεια κι αυτό φαίνεται στους αναλυτικούς της πόρους. Η Κβαντική Φυσική έχει δείξει, είπαμε, ότι η ύλη είναι απλώς αισθητηριακή φαινομενικότητα. Στην βάση της είναι κραδασμός, ενεργειακές ταλαντώσεις σε διάφορες ταχύτητες – αυτό που λέμε «συχνότητα». Άρα το να υποσκελίσεις την ενέργεια προς χάριν του υλικού σώματος είναι μια κούφια ιδεοληπτική κίνηση. Πιο ώριμο και προηγμένο είναι να προσεγγίσεις την ψυχοσωματική ενότητα ως ένα φαινόμενο που θα συμπεριφερθεί ως ύλη όταν χρησιμοποιείς υλικές προσλαμβάνουσες και ως πνεύμα/ενέργεια όταν χρησιμοποιείς ενεργειακές/πνευματικές προσλαμβάνουσες. Τι σημαίνει αυτό; Το σύμπτωμα, η νόσος, η ασθένεια είναι ένα φαινόμενο με διαφορετικές εκδηλώσεις αναλόγως τα διαγνωστικά ερωτηματολόγια που θα εφαρμόσεις. Και η θεραπεία είναι μία, με διαφορετικές στρατηγικές. Ολιστική θεραπεία είναι αυτή η οποία αντιλαμβάνεται τούτη την πραγματικότητα και που επεμβαίνει με πλήρη γνώση των ερμηνευτικών προδιαθέσεων και του ρόλου που παίζουν στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την υγεία και την αρρώστια. Στην αντίπερα όχθη, φανταστείτε έναν ψυχίατρο που δεν αποδέχεται τίποτε από τις υποκειμενικές δηλώσεις του ασθενή του και επιμένει στο να αντιμετωπίζει την διαταραχή του αποκλειστικά με όρους νευροχημείας…

Πόσες συνεδρίες χρειάζονται συνήθως για να επέλθουν τα ικανοποιητικά αποτελέσματα αυτής της θεραπείας;

Εξαρτάται από τον βαθμό διαταραχής που έχω μπροστά μου. Κάποιος μπορεί να χρειάζεται όλο κι όλο μια συνεδρία βιοπληροφοριακής ανάλυσης και ομοιοπαθητικής χορήγησης για να νιώσει βελτίωση και να πάρει μπρος δίχως την ανάγκη περαιτέρω βοήθειας. Άλλος μπορεί να χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση και στήριξη για ένα χρόνο. Πάντως, θα πρέπει να πω ότι στην όλη αυτή πρακτική είναι αδύνατον να πολυκαιρίσει η σειρά συνεδριών, όπως συνηθίζεται στην κλασική αστική ψυχοθεραπεία με την οποία είναι αόριστο πότε θα έρθει το τέλος της αποκατάστασης. Η μέθοδος είναι τόσο αποτελεσματική, λόγω της τεχνολογικής συμβολής αλλά και των οντολογικών προδιαγραφών στο τι εννοείται ως θεραπεία, που είναι αδύνατον να κρατήσεις έναν πελάτη στην ίδια γραμμή για παραπάνω από ένα έτος δίχως να είναι φανερό ότι τον κοροϊδεύεις. Βέβαια, μπορεί κανείς να ζητήσει να εισέλθει σε ένα άλλο επίπεδο αποκατάστασης και από ίαση να ζητήσει συνεδρίες αυτοπραγμάτωση, πράγμα που ανανεώνει τη στοχοθέτηση – αλλά αυτό είναι ένα άλλο επίπεδο με μια διαφορετική λογική που κοιτάει στις άπειρες δυνατότητες της οντολογικής ευδαιμονίας…

Ποιος ο απώτερος ορίζοντας της βιοσυντονιστικής αγωγής όταν συνδυάζεται με την ψυχολογική υποστήριξη;

Είναι αυτός ο αινιγματικός ορίζοντας της οντολογικής αποκατάστασης στην οποία βρίσκει κανείς τους συνεχώς αυξανόμενους αναβαθμούς της ευδαιμονίας. Λίγα έχουν ειπωθεί στα πλαίσια της επιστημονικής αναζήτησης γι’ αυτόν τον ορίζοντα, ίσως επειδή δεν είχαμε ποτέ την πολυτέλεια να τον βολιδοσκοπήσουμε εντός της αστικής κοινωνίας. Σήμερα όμως καθώς ζούμε σε έναν κόσμο που παρέχει όλες τις ανέσεις και τις βοηθητικές εφαρμογές, μας δίνεται χρόνος και ενέργεια να μπορέσουμε να αναζητήσουμε το κάτι παραπάνω από την απλή υγεία ή ισορροπία. Να το θέσω αλλιώς, το ακριβές επίκεντρο του σημείου ισορροπίας είναι μορφοκλασματικό, σε άπειρο βάθος λεπτομέρειας, ολοένα και πιο ευδιάκριτο αλλά ποτέ ακριβώς τέτοιο… Θέλω να πω ότι δεν έχει τέλος το ταξίδι της εναρμόνισης. Μπορεί σε κάποια φάση να νιώσεις ότι είσαι πλήρως ισορροπημένος αλλά αν έχεις την φιλοδοξία να ζητήσεις το κάτι παραπάνω, γρήγορα θα συνειδητοποιήσεις ότι απλά έχεις πατήσει στην βάση για ένα βαθύτερο και ακριβέστερο ραφινάρισμα της ευεξίας κι άρα της απόλαυσης του να υπάρχεις. Ας μη γελιόμαστε – αυτή η αναζήτηση μπορεί να ξεκινάει από την βιοχημική εξισορρόπηση του σώματος αλλά από ένα σημείο και ύστερα γίνεται φανερό ότι πρόκειται για μια μόχλευση της συνείδησης, ένα καθαρά ψυχολογικό καθήκον και τότε γίνεται ορατό πως εξ αρχής όλα τα βιολογικά προβλήματα είχαν τις καταβολές τους σε δυσεπίλυτα ψυχολογικά συμπλέγματα. Ο βιοσυντονισμός, λοιπόν, μαζί με την ψυχοθεραπεία φροντίζει να λειάνει όλες αυτές τις διαδικαστικές ανωμαλίες του ψυχο-οργανισμού ώστε να μπορέσει η ελεύθερη βούληση να στοχεύσει με καλύτερες προδιαγραφές και σε ένα πιο σταθερό πεδίο, τον απειροστό ήλιο της εσωτερικής φανέρωσης.

Από την εμπειρία σας στα όσα βλέπετε στα βιοπληροφοριακά δεδομένα, ποιοι είναι οι χειρότεροι εχθροί της υγείας μας;

Αναντιρρήτως το περιβάλλον. Κάποτε είχαμε τους ιούς, τα βακτήρια, τους πολέμους, τις επιδημίες – σήμερα έχουμε τις τοξίνες. Πρόκειται τη σύγχρονη μάστιγα που μας απειλεί με ύπουλο τρόπο, καθώς είναι ανεπαίσθητη και πανταχού παρούσα. Οι τοξίνες σήμερα βρίσκονται παντού. Ο πλανήτης έχει υποστεί μια πρωτοφανή μόλυνση τους τελευταίους 2-3 αιώνες, ιδίως από την Βιομηχανική Επανάσταση και ύστερα με αποτέλεσμα σήμερα να «κολυμπάμε» σε ένα μάγμα τοξινών. Ό,τι τρώμε, πίνουμε, αναπνέουμε έχει κάποιο τοξικό φορτίο. Μέχρι και ο ήλιος έχει απογίνει τοξικός λόγω του διαταραγμένου όζοντος. Εκείνο που βλέπω στις βιοπληροφοριακές εξετάσεις είναι βαριά μέταλλα, εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, συντηρητικά, απορρίμματα από το καυσαέριο, επικίνδυνες ακτινοβολίες από τα κινητά και τα wi-fi… Ο κατάλογος των επιθέσεων είναι τεράστιος.

Εκείνο που πρέπει να θέσουμε λοιπόν ως προτεραιότητα στην στρατηγική αποκατάστασης είναι η δραστική αποτοξίνωση κι αυτό είναι κάτι το οποίο αναλαμβάνουν καλύτερα οι ολιστικές θεραπείες.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της μεθόδου στην αντιμετώπιση αυτών των κινδύνων;

Το πρώτο και κύριο πλεονέκτημα είναι η μη-παρεμβατικότητα. Η εξέταση είναι αναίμακτη, ανώδυνη και συνήθως ακριβέστατη. Επιπλέον, μπορεί και βλέπει υπογραφές του παρελθόντος ως ενεργειακά κατάλοιπα παλαιότερων ασθενειών ή εμβολίων και εφαρμόζονται ομοιοπαθητικές στρατηγικές εξουδετέρωσής τους. Η έννοια του «ενεργειακού κατάλοιπου» είναι παντελώς άγνωστη για την Δυτική Ιατρική κι όμως πολλά από τα προβλήματά μας, μέχρι και τα ψυχολογικά, οφείλονται σε τέτοια ανυπολόγιστα και αόρατα για το υλιστικό μάτι μνημονικά ίχνη του ψυχο-οργανισμού.

Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι η ολιστική αντιμετώπιση, με την έννοια ότι δεν εφαρμόζουμε μερικευμένες μεθόδους αποκατάστασης δια της λήψης συγκεκριμένων βιοχημικών φαρμάκων σε συγκεκριμένα όργανα (με όλες τις παρενέργειες που μπορεί να έχουν) αλλά εφαρμόζουν την καθολική αντιμετώπιση ολόκληρου του ψυχο-οργανισμού με ιδιοσυγκρασιακά νανοφαρμακολογικά σκευάσματα (ομοιοπαθητικά εμφυτεύματα συχνοτήτων) που επιδρούν ολοκληρωτικά στην τάση ομοιόστασης.

Τέλος, θεωρώ σημαντικό πλεονέκτημα, τουλάχιστον στον τρόπο που εγώ δουλεύω, τον παράγοντα της ανθρώπινης επαφής αλλά και τον οντολογικό ορίζοντα αποκατάστασης – το να νιώσεις καλά υπαρξιακά, όχι απλώς στο στομάχι σου, στο σβέρκο ή στην ως κύριος Παπαδόπουλος.

Τι είναι τα νανοφαρμακολογικά σκευάσματα που παρασκευάζετε;

Νανοφαρμακολογία είναι ένας άλλος τρόπος να χαρακτηρίσουμε τα ομοιοπαθητικά διαλύματα. Λέγονται έτσι επειδή η δραστικότητα τους οφείλεται όχι σε μοριακές ενώσεις αλλά σε ενεργειακές υπογραφές στον βαθύτερο κβαντικό μικρόκοσμο του υδάτινου διαλύματος. Έτσι ουσιαστικά μιλάμε για ένα μη δραστικό διάλυμα νερού με γλυκερίνη όσον αφορά την βιοχημική του φύση αλλά απολύτως δραστικό σε μια βαθύτερη κλίμακα ενεργειακού μοτίβου του νερού. Το νερό έχει μνήμη. Σαν ένας κενός καμβάς μπορεί να αποθηκεύσει πληροφορίες δονητικού τύπου, δηλαδή κραδασμικές υπογραφές που επενεργούν με διάφορους τρόπους στον οργανισμό. Ο εξοπλισμός λοιπόν με τον οποίο δουλεύω μπορεί και φορτίζει ένα τέτοιο διάλυμα με πληροφοριακές υπογραφές που αντιστοιχούν ακριβώς στα σημεία που χρειάζεται υποστήριξη η φυσική ομοιόσταση του σώματος. Έτσι υπενθυμίζουμε για μια συγκεκριμένη περίοδο καθημερινά το σώμα το πληροφοριακό μοτίβο εξομάλυνσης των ανισορροπιών που ανιχνεύτηκαν μέχρις ότου να ξυπνήσει και να ανταποκρίνεται η ομοιόσταση προς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτό είναι που κάνει η ομοιοπαθητική. Με πληροφοριακά εμφυτεύματα επενεργεί στο να ξυπνήσει τον οργανισμό και να λειτουργήσει ξανά ως ενιαίο σύστημα που θα μπορεί να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε και αντιμετωπίζουν ζητήματα που δεν έχει ακόμη βρει ικανοποιητικές και κυρίως μη-επιβλαβείς απαντήσεις από την κλασική ιατρική, όπως είναι οι αλλεργίες, τα αυτοάνοσα κλπ. Αυτό ακριβώς κάνει και ο βιοσυντονισμός με την ψηφιακή παραγωγή βιοπληροφοριακών εμφυτευμάτων –βιολογικών λογισμικών που επεμβαίνουν στην πληροφοριακή συγκρότηση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Γιατί ονομάζετε «Κβαντική Ψυχοθεραπεία» την ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που χρησιμοποιείτε;

Διότι πάνω απ’ όλα είναι μια ψυχοθεραπεία αυτοπραγμάτωσης και η αυτοπραγμάτωση έχει κλίμακες εσωτερίκευσης που αναπροσαρμόζουν ριζοσπαστικά το άτομο και την πραγματικότητα που το περιβάλλει. Η Κβαντική Φυσική μας δείχνει ότι η φύση της πραγματικότητας είναι πολύ διαφορετική στον μικρόκοσμο των υποατομικών σωματιδίων απ’ ότι είναι στον κόσμο των αισθητηριακών δεδομένων. Η ψυχοθεραπεία αυτή λοιπόν δανείζεται τη μεταφορά του «κβαντικού» για να δείξει ότι η εσωτερίκευση του ατόμου είναι μια διεργασία που μεταμορφώνει ριζοσπαστικά τα δεδομένα δίνοντας μεγαλύτερη ελευθερία που πολλές φορές πλησιάζει το θαυμαστό – όπως ακριβώς παράξενη είναι η πραγματικότητα στα υποατομικά σωματίδια. Επιπλέον, ένας άλλος λόγος που αποκαλώ «κβαντική» την ψυχοθεραπεία αυτήν είναι επειδή στην ψυχή μας ισχύει ακριβώς το ίδιο με αυτό που συμπεραίνει η σύγχρονη φυσική για την ύλη: δηλαδή, ότι όλα τα αντικείμενα στην ουσία τους είναι κενά, ότι όλη η ύλη είναι πτυχώσεις του κενού. Και στο νου μας ισχύει το ίδιο: όλες οι σκεπτομορφές και τα συναισθήματα που μας βασανίζουν ουσιωδώς δεν είναι παρά πτυχώσεις του τίποτε, όπως διδάσκει αρχαιόθεν και η φιλοσοφία του Βουδισμού – κι άρα, τι ανακούφιση!

Ποιος είναι ο βαθύτερος πυρήνας της ψυχής μας και ποιες οι δυνατότητές του;

Σύμφωνα με τις ανατολική φιλοσοφία αλλά και την αρχαιοελληνική, ο βαθύτερος πυρήνας του εαυτού συνίσταται από το Είναι, δηλαδή την απόλυτη κενότητα που εμφιλοχωρεί μόνο την σκέτη συνειδητότητα. Από εκεί εκπηγάζει η ευδαιμονία στην πληρότητά της, όταν δεν έχουμε καθόλου έγνοιες και είμαστε πλήρεις στην αυτάρκεια της ύπαρξής ως έχει. Πρόκειται για μια μεγάλη πρόκληση και δεν είναι καθόλου εύκολη διότι μεσολαβούν όλα εκείνα τα συμπλέγματα και οι ασφυκτικές σκεπτομορφές που μας συμπιέζουν σε αρνητικά συναισθήματα και στην απελπισία. Ο δρόμος προς την ψυχολογική αποκατάσταση περνάει μέσα από το σταδιακό ξερίζωμα όλων αυτών των εμποδίων ώστε λίγο-το-λίγο να επέλθει η φανέρωση της αίθριας κενότητας του αληθινού εαυτού. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτό το συμμάζεμα ξεκινάει πρώτα με τα οργανικά προβλήματα, την αποτοξίνωση, την εξισορρόπηση των οργάνων του σώματος και των νευροχημικών δεικτών ώστε να είναι πιο εύκολο για την βούληση να επέλθει η πλήρης οντολογική αποκατάσταση. Αυτό το αναλαμβάνει ο βιοσυντονισμός.

Και που οδηγεί τελικά αυτή η ριζική βελτίωση του ατόμου; Θα το πω με μια φράση: στην πλήρη εναρμόνιση των περιβαλλοντικών συγκυριών με το θέλημά του…

0 προβολές

©2018   HOMO LUMINOUS