Αναζήτηση

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ: ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΙΣ


Η διεργασία του ψυχοθεραπευτικού διαλόγου δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Αν λάβουμε υπόψιν το πόσο ασύλληπτα είναι τα περιεχόμενα του ασυνειδήτου και τα παιχνίδια ανειλικρίνειας που παίζουμε απέναντι στον εαυτό μας, το ότι έρχεται κανείς στη συνεδρία με πρόθεση εξομολόγησης των όσων ενδόμυχα τον απασχολούν δεν εγγυάται ότι οπωσδήποτε θα συμβεί κάτι τέτοιο. Αυτό οφείλεται στον αυστηρό πολιτισμικό/κοινωνικό προγραμματισμό που αποθαρρύνει τη διάθεση για πλήρη ειλικρίνεια στο όσα αναμοχλεύονται επιθυμητικά στο υποσυνείδητο. Έτσι, είναι σύνηθες, ακόμη και στην ψυχοθεραπεία, να μη λέγονται όλα, να παραμένουν πολλά στο σκοτάδι του ανομολόγητου και ως εκ τούτου η διαδικασία να μην είναι ολωσδιόλου αποτελεσματική. Κάποιοι θεωρούν ότι η αποτελεσματικότητα της θεραπείας κρίνεται από τον βαθμό συμβιβασμού με τις κοινωνικές νόρμες, το να καταφέρει κανείς να αποστραγγίξει από μέσα του τις "περιττές" επιθυμίες ώστε να είναι εφικτή μια κάποια αβρή ανάπαυση με τις απαιτήσεις των κατεστημένων αξιώσεων. Όμως αυτό δεν είναι ψυχοθεραπεία με την κυριολεκτική έννοια του όρου αλλά συμβουλευτική προσαρμογής, η οποία παρότι μέχρι ενός σημείου μπορεί να είναι απαραίτητη για την ομαλή ένταξη στην κοινωνική ζωή, ως αυτοσκοπός μπορεί να αποδειχτεί αιτία προβληματικής στασιμότητας για το άτομο. Εξάλλου, όταν αναζητάει κανείς βοήθεια για την ψυχολογική μεταμόρφωση το κάνει επειδή συνήθως υποφέρει από τους ασφυκτικούς συμβιβασμούς και τις παραχωρήσεις που επιτάσσει η κοινωνική νόρμα...

Το πρώτο που πρέπει να διεξαχθεί σε μια πετυχημένη ψυχοθεραπευτική πορεία είναι η άντληση όλων των ορμέμφυτων δυναμικών του φαντασιακού, όλες εκείνες τις επιθυμίες που λόγω του "ασυμβίβαστου" με τα κυρίαρχα ήθη μένουν συμπιεσμένες από την χρόνια απώθηση, εξαπολύοντας την εκδίκησή τους δια της δυσλειτουργικής αγκύλωσης που προκαλούν στη συμπεριφορά, ακόμη και σε φαινομενικά άσχετες περιοχές της καθημερινότητας. Είναι απολύτως σημαντικό να μυηθεί κανείς, αρχικά, στη λογική της καταφατικής διεργασίας, με την οποία καταργείται η εσωτερική λογοκρισία και επιτρέπεται η επέλαση των καταπιεσμένων δημιουργικών τάσεων του επιθυμητικού. Παρότι αυτή η υπόθεση ακούγεται απειλητική, η αλήθεια είναι ότι η διαδικασία αυτή στην πορεία αποδεικνύεται καταλυτική για την εδραίωση της ψυχολογικής ισορροπίας και της σταθερής ευφορίας του προσώπου. Αυτό συμβαίνει επειδή το ζητούμενο είναι να εξαχθεί η δυνατότητα της αυτόβουλης θέλησης, που αν και μουδιασμένη αρχικά, προοδευτικά αποκτάει τη σφριγηλότητα ώστε να κάνει ασκήσεις ανεξαρτησίας και αποτίναξης των νοημάτων που την απονεκρώνουν μέσα από τις επιβεβλημένες ταυτοποιήσεις. Μπορεί αρχικά, η δυνατότητα αυτή να ακούγεται ως μια νέμεση για την ηθική, εντούτοις αυτή δεν είναι παρά άλλη μια παρερμηνεία που βιάζεται να εγκλωβίσει τη ροή στα στιγμιότυπα της προκατάληψης. Όταν η διεργασία γίνεται με, τρόπον τινά, κλινική καθαρότητα και οξυμμένη ματιά προς τη δυνητική, ρευστή τροπή της, καμία στάση δεν μπορεί και δεν πρέπει να ευδοκιμήσει. Η ψυχοθεραπεία της ριζοσπαστικής καταφατικής διεργασίας αποσκοπεί ακριβώς στην ανατροπή κάθε πιθανότητας για στάση ή νέες συνήθειες. Απεναντίας, αποσκοπεί σε μια ζωή διαρκούς αναστοχασμού, επανεξέτασης, συνειδητοποίησης και ρευστοποίησης όλων των αγκυλωμένων σκέψεων που γεννούν μια οποιαδήποτε πάγια πραγματικότητα που μας δεσμεύει. Δεν προσπαθεί να δημιουργήσει ένα νέο καλούπι μιας επαναστατικής υποκειμενικότητας, έστω. Μάλλον αποπειράται να σπάσει κάθε καλούπι και κάθε γεωμετρία που στοχαστικά θα μπορούσε να εγκλωβίσει τη σκέψη και την συμπεριφορά σε μια οροθετημένη πραγματικότητα. Στοχεύει, δηλαδή, στην εκμαίευση της μαγματικής ρευστότητας που ανά πάσα στιγμή αναδιατάσσει τα δεδομένα. Κι αν η ικανότητα αναδιάταξης είναι αποδοτική αρκετά, τότε σίγουρα θα είναι αδύνατον να εδραιωθεί άλλος ένας τραυματικός αστερισμός συμπλεγμάτων που περιορίζει την αίσθηση ελευθερίας εκ του ασυνειδήτου...

Το Πρόγραμμα Ψυχολογικής Μεταμόρφωσης ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΙΣ κινείται προς αυτή την κατεύθυνση της ριζοσπαστικής κατάλυσης του εσωτερικού προγραμματισμού ώστε να απελευθερωθούν οι έμφυτες δυναμικές αναδημιουργίας και αυτοεφεύρεσης. Δεν συμβιβάζεται με τις πρώιμες εξομολογητικές δηλώσεις του αναλυόμενου, αλλά προσπαθεί να αντλήσει τις κομβικές, διακαείς αλήθειες που το ταλανίζουν. Εν συνεχεία, τις αποσπά από το πλαίσιο ηθικής λογοκρισίας και τις μεταρσιώνει σε εσωτερικές επιθυμητικές επάλξεις προς υπερβατικές δυνατότητες αναπροσδιορισμού του προσώπου, διότι το τραύμα είναι το ορυχείο...

Η ψυχολογική υγεία και. ακόμη παραπέρα, ευδαιμονία επέρχεται όχι μέσω κάποιων αφαιρέσεων, απαγορεύσεων, απωθήσεων ή επικαλύψεων του οποιουδήποτε παράγοντα που εμποδίζει την ψυχική ρευστότητα, αλλά μέσω μιας αναδιάταξης των ορόσημων στοιχείων μιας προσωπικότητας. Η αναδιάταξη ως έννοια επισημαίνει την αλλαγή της ερμηνείας των περιεχόμενων, τον τρόπο, δηλαδή, που συνδέεουμε σε έναν αστερισμό τα επιμέρους στοιχεία που τον συναποτελούν. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να δούμε έναν αστερισμό, το να εκλάβουμε μια πραγματικότητα, εσωτερική ή εξωτερική. Λοιπόν, το κλειδί της θεραπείας αλλά και του να μπορέσει να ευδοκιμήσει κανείς σε όλες τις επικράτειες της ζωής του είναι να καταφέρει να επιβάλλει ερμηνευτικά μια θεμιτή συνεκτικότητα αφηγηματικής ερμηνείας επί των συνειρμών που εν συνόλω καθιστούν την πραγματικότητα. Η ερμηνευτική αναδιάταξη, βεβαίως, δεν είναι μια εύκολη ψυχολογική μετατροπή. Αρχικά, έρχεται αντιμέτωπη με τις ψυχαναγκαστικές παραχωρήσεις που έχει εκπαιδευτεί το άτομο να κάνει ως δασμούς προς έναν αφηρημένο Νόμο κι έπειτα οδεύει στην πρόκληση του να το απ-εκπαιδεύσει από τις δεδομένες νόρμες που αυτοματοποιούν και απονεκρώνουν την κατά τ' άλλα ρηξικέλευθη δύναμη της σκέψης. Όμως όταν μάθει κανείς να ισορροπεί στο "ποδήλατο" της αυτονομίας, η διεργασία αναδεικνύει με απολαυστική ρευστότητα την κυματοδρομία μιας συναρπαστικής ανεύρεσης του εαυτού, που εντελώς ξαφνικά πολλαπλασιάζει και τις εγκόσμιες δυνατότητες σε έναν κόσμο που άλλωστε οδηγείται από τους ιθύνοντες νόες μιας τέτοιας συνειδητοποίησης.

35 προβολές0 σχόλια

6976 230 882

Γιώργος Μαυρουδής

BSc Psychology 

MA Medical Anthropology

©2018   HOMO LUMINOUS