Αναζήτηση

ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΗ ΜΥΗΣΗ: ΧΡΥΣΑΛΙΣ

Φανταστείτε ένα παιχνίδι το οποίο θα σας έγδυνε μέχρι την βαθύτερή σας φύση, εκεί όπου δεν υπάρχει κανείς ή τίποτε συγκεκριμένο παρά μόνο η Άρρητη Αρχή. Και φανταστείτε ότι ο τρόπος που συμβαίνει αυτό να γίνεται μέσα από τις διαδοχικές αποδομήσεις των επίπλαστων εαυτών που επικαλύπτουν την αληθινή μας φύση. Είναι βέβαιο ότι μια τέτοια διεργασία θα ήταν κάτι πολύ περισσότερο από διασκεδαστική. Θα ήταν μάλλον ψυχαγωγική με την κυριολεκτική έννοια της λέξης, καθώς εκείνο που θα συνέβαινε θα ήταν όντως η αγωγή της ψυχής στην πυρήνα του Είναι.

Το ΧΡΥΣΑΛΙΣ είναι ένα μεγάλο επιτραπέζιο παιχνίδι που μόνο οι γενναίες ψυχές μπορούν να παίξουν. Η λογική του συνίσταται στη δομή των ομόκεντρων κύκλων του εαυτού μας και της συναρμόζουσας περιέλιξης των προοδευτικών βημάτων που μας οδηγούν στην απόλυτα επικεντρωμένη ύπαρξη του ψυχικού μας πυρήνα. Κάθε κύκλος έχει μια συγκεκριμένη ψυχολογική λογική. Οι εξώτεροι κύκλοι αναφέρονται στα επιφανειακά ζητήματα της καθημερινότητας, τις ρηχές ενασχολήσεις, τις αδυναμίες, την ψυχολογική ανωριμότητα και τις αρχικές δυσκολίες της πνευματικής αφύπνισης. Όσο η περιέλιξη εμβαθύνει και προχωράμε τα βήματα-προκλήσεις, συναντάμε σταθμούς που αναφέρονται σε ολοένα και βαθύτερες έννοιες-κλειδιά της πνευματικής μας προόδου και, στον βαθμό που είμαστε σκεπτόμενοι άνθρωποι με βαθιούς προβληματισμούς, η αναστοχαστική περιδίνηση της διαδικασίας γίνεται ακόμη πιο δραματική. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με ζητήματα ταμπού, με ασυνείδητες απωθήσεις, εσωτερικές απαγορεύσεις και διχόνοιες για τις οποίες λίγα γνωρίζαμε πρωτύτερα, και αν τα καταφέρουμε, προχωράμε στα πυρηνικά στρώματα των ομόκεντρων κύκλων όπου τα λίγα βήματα που απομένουν πλέον είναι σταθμοί-κολοσσοί για την ψυχική μας ενατένιση, καθώς έχουν να κάνουν μια βαθιά υπαρξιακά ζητήματα και φιλοσοφικές έννοιες. Έτσι, προοδευτικά η ψυχαγωγική διεργασία από παιχνίδι αυτογνωσίας γίνεται ένα μεγάλο οντολογικό και υπαρξιακό παζλ και ένα βιωματικό σεμινάριο σε θέματα που υπερβαίνουν κατά πολύ την επιφανειακή μας καθημερινότητα…

Αναφέροντας μερικά πράγματα παραπάνω για την λογική του πως παίζεται αυτό το παιχνίδι, πρέπει να πούμε ότι οι ζαριές μας κινούν είτε προς τα εμπρός είτε προς τα πίσω – εξαρτάται σε ποιο βήμα θα μας ρίξει. Σε κάθε έννοια-σταθμό υπάρχουν ενδιάμεσα κενά βήματα τα οποία παραπέμπουν σε ντιρεκτίβα οπισθοδρόμησης. Μόνο αν ρίξει η ζαριά σε τετράγωνο που εμπεριέχει έννοια-σταθμό, μπορούμε να ξεκλειδώσουμε την πορεία προς τα μπρος. Αλλά και πάλι η εμπρόσθια πορεία κρίνεται από το κατά πόσο καλά έχει διαχειριστεί κανείς την έννοια-πρόκληση. Αν για παράδειγμα, βρεθεί κάποιος στην έννοια ΠΟΝΟΣ και στον διάλογο που θα προκύψει παρατηρηθεί απ’ όλους ότι δεν ήταν αρκετά ειλικρινής στον τρόπο που ξετύλιξε τον εαυτό του, θα ψηφιστεί η επόμενη ζαριά του να πηγαίνει προς τα πίσω. Αν, όμως, τα καταφέρει και δώσει ικανοποιητική εξήγηση του εαυτού του και είναι αρκετά εξομολογητικός, τότε ξεκλειδώνει την πορεία και συνεχίζει προς τα εμπρός, δημιουργώντας ένα εκτυλισσόμενο νήμα ψυχοθεραπευτικής εξομολόγησης, που συναρθρώνεται από τις διαδοχικές έννοιες. Όπως είναι κατανοητό, το παιχνίδι αυτό γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο όσο προχωράμε προς τα μέσα όπου υπάρχουν έννοιες που εκθέτουν ακόμη βαθύτερα στρώματα του εαυτού.

Το παιχνίδι αυτό αναπαριστά την ίδια την ζωή και τις δυνάμεις που την καθορίζουν. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι η σκέτη τυχαιότητα των ζαριών καθορίζει το αν κανείς θα πάει προς τα εμπρός ή προς πίσω αναπαριστά την ενδεχομενικότητα της ζωής, το χάος, τα τυχαία περιστατικά που βρίσκονται πέραν των δυνάμεών μας και που συνήθως μας πηγαίνουν προς τα πίσω. Και η κρίση των άλλων που ψηφίζουν το αν αρμόζει να προχωρήσεις ή όχι, αναλόγως του πόσο καλά χειρίστηκες την έννοια-κλειδί, αναπαριστά την αλληλοεξάρτησή μας στον τρόπο που καθορίζεται η ψυχολογική αλήθεια. Έτσι, το παιχνίδι αυτό, στο δομικό του σκέλος, αναπαριστά τις αντίξοες δυνάμεις που αντιστέκονται στην βούληση για καλύτερη αυτογνωσία. Οι τυχαίες ζαριές φέρνουν στην εικόνα την μεταφυσική της τύχης, η οποία πολλές φορές μιλάει με περίεργες συγκυρίες. Όταν δηλαδή το ζάρι εξακολουθεί κατ’ επανάληψη να πέφτει σε βήματα οπισθοδρόμησης για κάποιον, αυτό ίσως να αποτελεί μια επισήμανση ότι η τύχη είναι εναντίον του λόγω κάποιου συναισθήματος ή κάποιας εξομολογητικής ζαβολιάς που έκανε προηγουμένως. Είναι πολύ ενδιαφέρον το πώς ξετυλίγονται οι καταστάσεις στη μεταμορφωτική περιέλιξη της διεργασίας. Τα πνεύματα μπορεί να γίνουν ανήσυχα, οι συγκινήσεις να οξυνθούν και ο εκνευρισμός να διακυβεύσει την περαιτέρω συμμετοχή κάποιων παικτών. Οι διαδοχικές προκλήσεις και η κριτική των συμπαικτών αποτελούν μια ασφυκτική διαδικασία, η οποία σίγουρα απαιτεί γερά νεύρα, ψυχραιμία και γενναιότητα. Και στη νομοτέλεια όλων αυτών που συμβαίνουν, εξυφαίνεται ένα σχήμα εκδίπλωσης για την ψυχική ελευθερία του καθενός, όπως ακριβώς μέσα στην τοξική αποσύνθεση της κάμπιας, εντός της χρυσαλίδας, σχηματίζονται τα φτερά της πεταλούδας…

Το κάθε βήμα που εμπεριέχει την πρόκληση μιας έννοιας-σταθμού δίνει τη δυνατότητα βοήθειας μέσω έξι διαφορετικών κλειδιών, τα οποία επιλέγει κανείς μέσω περαιτέρω ζαριάς μόνο εφόσον δεν καταφέρνει να βρει απάντηση σε κάποιον αναδυόμενο προβληματισμό. Τότε είναι που έρχεται η μυστηριακή απόφανση μιας κάρτας Ταρώ, ενός εξάγραμμου Ι Τσινγκ, άλλων συναφών μαντικών τεχνών, η αρχέτυπη θεατρική επιτέλεση μεταξύ των παικτών, κλπ. Συνήθως, το πέρασμα στην χρήση ενός τέτοιου κλειδιού αποτελεί πάταγο ψυχολυτικής αποκάλυψης που διευκολύνει το πέρασμα προς τα εμπρός.

Το παιχνίδι τελειώνει κάποτε (μπορεί να γίνει σε διαδοχικές συνεδρίες) με ένα νικήτη – αυτόν που θα καταφέρει να φτάσει πρώτος στο κέντρο, τον Πυρήνα της Ύπαρξης. Έτσι όπως είναι, όμως, ρυθμισμένο το παιχνίδι, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα τερματίσει κάποιος. Μπορεί μια ομάδα να μην καταφέρει ποτέ να βγάλει νικητή, είτε λόγω έλλειψης επαρκούς ειλικρίνειας στις εξομολογήσεις είτε λόγω πολλών οπισθοδρομικών ζαριών που συνεχώς υποβιβάζουν την διεργασία στα εξώτερα στρώματα του εαυτού. Τίποτε δεν είναι βέβαιο. Μπορεί κάλλιστα το παιχνίδι αυτό να βρεθεί στο έλεος της τυχαιότητας των οπισθοδρομικών ζαριών και να αποκλειστεί σε μοτίβα αέναης επανάληψης στα εξώτερα στρώματα – κι αυτό κάτι θα έχει να πει για τους παίκτες, ως αντανάκλαση της ζωής τους. Ωστόσο, όταν το παιχνίδι τελειώνει επιτυχώς με έναν νικητή, τότε αυτός χρησμοδοτείται στο να νουθετήσει όλους τους συμπαίκτες του, ως άμεσος φορέας της Θείας Διάνοιας. Ίσως αυτό στους αμύητους της ψυχαγωγικής αυτής λογικής να ακούγεται κάπως τραβηγμένο, όμως η αλήθεια είναι ότι η τριβή και η ζύμωση που δημιουργείται κατά τη διάρκεια αυτής της διεργασίας είναι τέτοια που την καθιστά ακριβώς μια μύηση. Η αποδόμηση των διαδοχικών στρωμάτων ψευδαισθησιακών εαυτών αποτελεί μια δοκιμασία που διατρανώνει όποιον επιτέλους φτάσει στο κέντρο των ομόκεντρων κύκλων. Η θέση του θα είναι τέτοια και το περιβάλλον της διεργασίας τέτοιο που ως εκ φυσικού μπορεί και καταφέρνει να γίνει δίαυλος μιας βαθύτερης αλήθειας για όλους. Είναι σαν τον ναυαγό που φτάνει πρώτος στην στεριά και ανάβει φλόγες για να προσανατολίσει τους υπόλοιπους που έχουν ακόμη σε εκκρεμότητα την άφιξή τους. Κάποια μέρα ίσως τα καταφέρουν κι εκείνοι…

Στο παιχνίδι ΧΡΥΣΑΛΙΣ, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί μια βιωματική μύηση στα βάθη της ψυχής και των υπερβατικών εννοιών, λαμβάνουν μέρος έξι παίκτες, οι οποίοι διευθύνονται από δυο διαιτητές, έναν άνδρα και μια γυναίκα. Ο ρόλος των διαιτητών είναι να υποστηρίξουν την ψυχοθεραπευτική συζήτηση που προκύπτει, να σιγοντάρουν τις εξομολογητικές προθέσεις και να κρίνουν το αν χρειάζεται χρήση προωθητικού κλειδιού ή ψηφοφορίας για την φορά της κίνησης του εκάστοτε παίκτη. Ο μέγιστος χρόνος του παιχνιδιού είναι οι έξι ώρες και εφόσον δεν ολοκληρώνεται εντός αυτού του διαστήματος, συνεχίζεται σε επόμενη συνεδρία. Η ατμόσφαιρα του χώρου είναι μυστηριακή, με χαμηλό φωτισμό και σχετική ησυχία. Το επιτραπέζιο σχέδιο της περιέλιξης είναι μεγάλο όσο μια μοκέτα ώστε να απορροφάει την καθολική προσοχή των παικτών και των όποιων θεατών. Το έπαθλο για τον νικητή, εκτός από την ευκαιρία να υποδυθεί το Είναι, είναι και ένας δωρεάν συνδυασμός ενεργειακών προσεγγίσεων που προάγουν την ψυχονοητική και ψυχοσυναισθηματική υγεία. Εκτός των άλλων, όμως, κερδίζει και τον διαχρονικό σεβασμό σε μια αναδυόμενη κοινότητα αυτοπραγμάτωσης που δεν παίζει με τα ψέματα και τις προφάσεις…

Σας καλούμε σε ένα συναρπαστικό ταξίδι μεταμόρφωσης στο δύσκολο κουκούλι της κάμπιας ώστε να ανακαλύψετε τα εσώψυχα φτερά της Ψυχής και της αιώνιας Άνοιξης…

��fa�

43 προβολές

©2018   HOMO LUMINOUS